و مثل همين فرض است اگر سارق حرّ كبير و بالغى را سرقت كند كه همراهش امتعه و اموالى است و در حال خواب يا مستى و يا بيهوشى مىباشد و يا ديوانه‌اى را بدزدد كه با او امتعه‌اى است به قدر نصاب چه آنكه در اين فرض نيز دست سارق را بايد قطع نمود . قوله : جاء لحراسته : يعنى لحراسته المال و حفاظته . قوله : فوجوب القطع فيه : يعنى فى النّفس . قوله : لا يتمّ : خبر است براى [ ما قيل ] . قوله : لانّ الحكم معلّق الخ : مقصود از [ حكم ] وجوب قطع يد مىباشد . قوله : على مال خاص : يعنى مالى كه به قدر ربع دينار باشد . قوله : على وجه خاص : مقصود اينستكه از حرز ربوده شده باشد . قوله : و مثله لا يتمّ فى الحرّ : ضمير در [ مثله ] به حكم برميگردد . قوله : و مطلق صيانته غير مقصود : ضمير در [ صيانته ] بمال راجع است و حاصل آنكه در باب حدّ سرقت اينطور نيست كه صرفا حفاظت مال مقصود باشد تا در مقام قياس بتوان گفت صيانت نفس از آن اولى است . قوله : فى هذا الباب : يعنى باب حدّ سرقت . قوله : كما يظهر من الشرائط : يعنى شرائط قطع يد در صورت سرقت مال چه آنكه نفس اين شرائط خود شاهد بارز و آشكارى است كه حفظ مطلق مال مطلوب نمىباشد و الّا اين شرائط را مقرّ له نميفرمودند . قوله : و حمل النّفس عليه : ضمير در [ عليه ] به مال راجع است و اين عبارت جواب است از كلام قيل كه اظهار داشت [ انّما جاء لحراسته و حراسة النّفس اولى فوجوب القطع فيه اولى ] .